บทที่ 145 แกล้งป่วย

"นี่คุณคิดว่านังตัวดีนั่นมันจะยอมกลับมาไหม?"

จันทร์จรีนอนซุกตัวอยู่บนเตียงภายใต้ผ้าห่มผืนหนาเตอะที่คลุมโปงขึ้นมาสูงลิ่ว ความร้อนระอุภายในทำให้ใบหน้าของเธอชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ

"ผมจะไปรู้ได้ยังไง"

แคมป์เดินงุ่นง่านไปมาภายในห้องด้วยความกระวนกระวายใจ

จันทร์จรีปรายตามองสามีที่เดินวนเวียนไปมาจนน่าเวียนหัว ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ